Nang Namulat Ang Kanyang Mata

Nakita niya nakapulupot si Avery naparang isang bola at nagiisip habang nakasandal sa dingding. 

Nakalugay at magulo ang kanyang buhok. 

Napatingin siya nang marinig at tumawag sa kanya sa pinto. 

“Avery! Anong nangyari sayo?” tanong ni Rosalie. Nang makita niya ang mukha ni Avery, na parang puting papel, na talaga naman ikinataas ng kanyang altapresyon. 

“Paano nangyari to? Si… Elliot ba? Inaabuso ka ba niya?” 

Sa puntong ito, bahagyang nginginig sa boses ni Rosalie. 

Punayat ng husto si Avery. 

Putlang putla ang kanyang mukha, at makikitang tuyot at bitak-bitak sa kanyang labi. 

Makikitang hindi normal ang paghinga niya. Gusto niyang magsalita, ngunit sobrang paos na niya at wala nasiyang mailabas na boses. 

Lumapit si Mrs. Cooper na may dalang baso ng maligamgam na gatas at iniabot ito kay Avery. 

“Uminom ka muna ng isang baso ng gatas, Madam. Huwag kang matakot. Ngayong nandito na si Madam Rosalie, makakain ka na. 

Nagsalubong ang mga kilay ni Rosalie habang sinasabi, “Ano yon? Bakit hindi pinapakain ni Elliot si Avery? Paano siya nangayat ng ganon? Balak niya bang patayin ito sa gutom?” 

Labis na ikinagulat ni Rosalie ang mga pangyayari. 

Dali-dali siyang pumunta sa sala at tumayo sa harap ng kanyang anak. 

“Elliot, si Avery ang asawa na inaasikaso ko para sa iyo. Ano ang gusto kong iisipin ko ngayon at pinapahirapan mo siya ng ganito?” 

“Dapat lang siyang parusahan sa mga maling ginawa niya. Kung hindi dahil sa’yo Ma, sa tingin mo ba papayagan ko siyang manatili hanggang ngayon?” Sabi ni Elliot na parang wala lang sa kanya lahat. 

Para sa kanya, ang hindi pakain sa loob ng dalawang araw ay higit na nakabaghabag kumpera kung ipapautos niyang baliin ang braso nito. 

Hinawakan kasi nito isang bagay na hindi niya dapat hawakan. At para sa kanya, lumagpas na ito sa linya. Kaya hindi niya ito mapatawad. 

“Mali? Anong ginawang mali ni Avery?” tanong ni Rosalie. 

Dahil sa kanyang mga mata, si Avery ay isang matino, may magandang pag-uugali, at mapagmasid na babae. Tingin niya ay hindi siya nng klase ng tao para sadyang galitin si Elliot. 

Napakagat labi si Elliot at hindi sumagot sa ina. 

kung bakit ayaw mong magpakasal at magkaanak,” sabi ni Rosalie. “Elliot, alam na alam ko kung ano ang iniisip mo at hindi ako papapayag na gawin mo ito. Mabuting babae si Avery. Ayos lang kung hindi mo siya

namugto ang luha sa mata ni

naiirita habang nagsasalita, at pulang

ang kalagayan ng kanyang ina. Sumenyas siya sa bodyguard niya para alalayan ito.

ako papayag na

nauubusan na siya ng hininga habang sinasabi ang

tatlumpung segundo, tumagilid ang ulo ni

na kalalabas lang nang umagang iyon, ay

ng kanyang ina. Hindi niya rin inaasahan na ganoon na magagalit ito ng ganun kalala.

niya ay mabilis lang na matatapos ang usapin tungkol kay Avery, ngunit tila

sa kinasusuklaman niya si Avery, kundi tumanggi din siya

babae para sa kapakanan ng hiwalayan nila

… 

sa baso ng gatas nang bahagyang bumuti ang kanyang kalagayan.

niya ang lahat ng pangyayariat usapan sa labas ng

si Elliot, ngunit sinagad naman nito sa

kinuha niya ang isang brush at sinimulang

Rosalie, hindi ka palalayasin ni Master

Avery. Siya ay pagod at wala ng

malinaw ang bawat salita niya.

sa impyernong lugar na ito miks isa

makitang miski anino ng

Madam,” nahihiyang sabi ni Mrs. Cooper. “Kumain ka muna ng oatmeal. Pupunta ako at titingnan kung

kanyang wheelchair at agad na sinabi, “Hindi pa stable ang kondisyon ni Madam

karaniwan, ngunit ang kanyang mga mata na

si Mrs. Cooper, itinulak ng bodyguard si Elliot

ni Avery,

ng kidlat at bumigat ang

Sabi ni Avery ng mailapag ang bowl ng oatmeal.

niya ang bagahe niya at lumapit sa kanya.

na niya ang kanyang mga gamit dalawang gabi ng nakalipas at handa na siyang umalis sa lugar

taong gusto mo!” sabi niya ng may matigas na tono.

“Ganun na ang galit mo sakin. Tingin mo ba hindi ikaw

ni Avery habang maama ang loob at nagpipigil hininga. “Nakuha ko na ang parusa ko, kaya dapat maging

si Elliot at

Parang masisiraan na siya ng ulo sa

sa akin,