Nang Namulat Ang Kanyang Mata

Nakaramdam siya ng hirap sa paghinga na para bang umiikot ang mundo sa kanya. 

Paano naging si Elliot si Mr. Z?! 

Binigyan siya ni Mr. Z ng walong daang libong dolyares at gusto niyang mamuhunan sa Tate Industries. Paano ito nagagawa ni Elliot? 

Ngunit, kung hindi siya si Mr. Z, anong ginagawa niya doon? 

Nalilito ang kanyang isipan habang nakatingin sa lalaking nasa harapan niya. Ang kanyang wheelchair, itim na damit at ang maputla niyang balat ay nagsasabi na ang lalaki sa kanyang harapan ay si Elliot Foster. 

Naglabas ng malamig na hininga si Avery at walang-malay na umatras ng kaunti, ngunit ang pinto ng pribadong silid ay nakasara. 

“Aalis ka bago pa man din mangamusta?” 

Nang makita ni Elliot na kinabahan si Avery, tinikom niya ang kanyang bibig. 

“Anong ginagawa mo sa ganitong lugar?” 

Itinaas ni Avery ang kanyang kamay at hinawi ang kanyang buhok papunta sa likod ng kanyang tenga. Pinilit niyang maging kalmado at sinabing, “Nan… Nandito ako para kumain ng hapunan kasama ang ilan sa aking mga kaibigan.” 

“Bar ito.” 

“Oh…” 

Tumingin si Avery sa paligid. Ito ay malaking silid na may magarbong dekorasyon, ngunit ramdam niya na siya ay nasa impyerno at hindi mapakali. 

“Ti… tingin ko ay nasa mali akong lugar. Hahanapin ko na sila ngayon.” 

“Avery Tate,” sambit ni Elliot. Ang kanyang boses at singlamig ng yelo. “Hindi mo ba sineryoso ang aking sinabi kaninang umaga?” 

“Narinig kita,” sabi ni Avery, “Ngunit wala akong rason upang mamuhay base sa sabi mo lang.” 

Naalala niya ang nangyari noong nakaraan na parang kahapon lamang. 

Hindi siya nakainom noong gabing iyon, ngunit pinilit siya ni Elliot na magdamit na parang pokpok para uminom kasama ang ibang lalaki. 

Ang sagot ni Avery ay nakapagtaas ng makapal na kilay ni Elliot. 

Alam niyang iba ang si Avery sa ibang babae. Mayroon siyang sariling opinyon, at hindi siya umaatras sa makapangyarihan. Mas importante pa doon, kahit gaano niya balaan ito, hindi sineseryoso ni Avery ang mga sinasabi niya. 

Ibig sabihin ay hindi siya sineseryoso ni Elliot kahit kailan. 

Kinuha ni Elliot ang baso ng wine at humigop rito. 

Humingang malalim si Avery at nagtanong, “Anong ginagawa mo dito? Hindi ba sinabi mo na pupunta ka sa lumang mansyon para kumain ng hapunan?” 

Gustong tanungin ni Avery kung anong ginagawa niya sa silid na nireserba ni Mr. Z. 

kung siya ba si Mr. Z, ngunit hindi niya kayang diretsahang tanungin ito.

hindi niya

siya si Mr. Z, paano sila tutuloy sa pag-uusap tungkol

paano siya makakapagusap tungkol sa kasinungalingan na sinabi niya

at uminom ka kasama ako,” utos ni Elliot habang tinititigan si Avery.

Avery ang kanyang kilay.

nitong

ang mga mata ni Elliot, kahit ang kanyang puso. Ang gusto niya lang gawin ay umalis

buksan ang pinto ngunit ito ay

kahit gaano man ang lakas

Palabasin mo ako!” bigkas niya

ako,” panakot na sabi ni Elloit. “Hindi mo ba ako narinig, o ignorante ka?”

sa likod ni Avery, at ang

iinom, iinom siya kasama si Elliot hanggang

hindi siya makakainom ngayon!

makakainom kahit pa sakalin siya

kaya walang

Elliot at gumawa ng rason.

sabi ni Avery habang nakatayo at ibinaba ang kanyang tingin. “ May gagawin ako ngayong araw, ngunit hindi ito sa campus. Makikipagkita ako ngayong gabi. Pumayag siyang mamuhunan sa kumpanya

Elliot habang tinaas ang kanyang tingin at tinitigan ang

alam ang

ang pangalan niya, pero pumunta ka para

si Shaun.”

“Nasaan siya?” 

“Natrapik.” 

at namumugto ang kanyang mga mata, at sinabi,” Hindi ako bata. Kahit na ako ang iyong asawa, mayroon akong sariling

Avery, kinuha muli ni Elliot

niya mapigilang maabala ng senswal na galaw ng lalamunan

iinom siya ng

uuwi kung lasing na siya?

Elliot gamit ang kanyang malaking

ay nalaglag

masama pa rin ang loob ni

niya kay Avery?

ibato kung

magkaroon ng

na pinagdikit ni Avery ang kanyang ngipin at tumayo mula sa sopa.

kanyang rason, wala nang punto

niya sa gilid ng kanyang mata ang

na si

siya mula sa